Μία νεαρή γυναίκα, η οποία ζει στον Άγιο Ιωάννη Αγρού, επικοινώνησε μαζί μας καθώς είχε ακούσει πως κάποιος ιδιοκτήτης γαϊδουριού, σκόπευε να πυροβολήσει ή να εγκαταλείψει το γαϊδούρι του αφού δεν μπορούσε πλέον να το συντηρεί. Μίλησε στον ιδιοκτήτη για το Καταφύγιο και τότε εκείνος μας τηλεφώνησε για να ρωτήσει εάν θα μπορούσαμε να το πάρουμε κοντά μας. Στις 9 Ιουνίου πήγαμε να παραλάβουμε τον Μάρκο. Ο ιδιοκτήτης του δεν ήθελε στα αλήθεια να πυροβολήσει ή να εγκαταλείψει τον Μάρκο – απλά δεν είχε πλέον την οικονομική ευχέρεια να τον συντηρεί και σκέφτηκε πως δεν είχε άλλη επιλογή -. Συχνά, μας είναι δύσκολο να κατανοήσουμε πως ακόμη υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ζούνε σε απομονωμένες περιοχές του νησιού και παρά το Πρόγραμμα Εξωτερικής μας προσέγγισης, μερικοί ιδιοκτήτες μας είναι άγνωστοι. Για αυτό το λόγο πρέπει να συνεχίσουμε αυτό το μέρος της δουλειάς μας.

Παρόλο που αντιμετωπίσαμε κάποια δυσκολία να προσδιορίσουμε την ηλικία του Μάρκου, ξέραμε πως ήταν πολύ ηλικιωμένος καθώς τον χρησιμοποιούσαν για διάφορες εργασίες οι γονείς του ιδιοκτήτη! Ο Μάρκος χρησιμοποιούταν από την οικογένεια για να μεταφέρει φρούτα τα οποία καλλιεργούσε η οικογένεια, καθώς και για συλλογή καυσόξυλων. Μετέφερε τα φρούτα στην αγορά για να πωληθούν και με αυτό τον τρόπο παρείχε στους ιδιοκτήτες του κάποιο από το εισόδημά τους.

Κατά ειρωνικό τρόπο, και ευτυχώς, ο Μάρκος στην κυριολεξία σώθηκε από μία υιοθεσία! Η κυρία η οποία μίλησε στον ιδιοκτήτη για εμάς, είναι δασκάλα σε σχολείο και είχε φέρει τους μαθητές της στο Καταφύγιο πριν λίγο καιρό, όπου και υιοθέτησαν κάποιο από τα γαϊδουράκια μας! Ένα γαϊδούρι σώζει κάποιο άλλο! Είναι ένας πολύ φιλικός τύπος και πραγματικά του αξίζει πλήρως μία ευτυχισμένη συνταξιοδότηση.