Δεν ξέρω πως είχε συμβεί. Πιστέυω ότι ο διοκτήτης μου δεν με ήθελε πλέον επειδή το ένα μου πόδι βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση. Συνήθιζε να με δένει στα δέντρα και το σχοινί ήταν τόσο σφικτά δεμένο που εισχωρούσε στο πόδι μου και το έκανε να αιμμοραγεί. Οι πληγές δεν καθαρίζονταν κι έτσι μολύνθηκαν με αποτέλεσμα τώρα να περπατώ μετα βίας, κάτι που είναι πολύ επώδυνο.

Κι έτσι, βρέθηκα να περιπλανιέμαι έξω απο ένα χωριό που ονομάζεται Άγιος Γεώργιος, στην επαρχία Πάφου, δεμένος σε μία πινακίδα στάσης κοντά σε κεντρικό δρόμο. Τα αυτοκίνητα με προσπερνούσαν απο απόσταση αναπνοής, που νόμιζα πως θα με κτυπούσαν. Ήμουν τόσο τρομαγμένος που έκανα συνεχώς κύκλους γύρω απο την πινακίδα, με αποτέλεσμα το σχοινί να κοντύνει. Η κατάσταση χειροτέρεψε, αφού το σχοινί εισχώρησε περισσότερο μέσα στο πόδι μου και ο πόνος έγινε αφόρητος. Ένιωθα απαίσια, δεν υπήρχε έστω και λίγο νερό να πιώ και δεν μπορούσα να φτάσω το χορτάρι που είχε στο χωράφι εκεί κοντά για να μασουλήσω λίγο. Έτσι, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ξαπλώσω κάτω και να κουλουριαστώ για να κρατηθώ ζεστός. Κατα την διάρκεια της νύχτας και την επομένη μέρα, έβρεχε ασταμάτητα. Ήμουν βρεγμένος, κρυωμένος και πεινασμένος. Δεν ήξερα τι θα μου συνέβαινε.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή, η βροχή σταμάτησε και τα διερχόμενα αυτοκίνητα που με προσπερνούσαν, ήταν περισσότερα απο άλλες μέρες. Τότε, ένα απο αυτά σταμάτησε και κατέβηκαν απο μέσα ένας άνδρας και μία γυναίκα.

Έρχονταν προς το μέρος μου! Ανασηκώθηκα, πήρα το γενναίο μου ύφος και έδειξα χαρούμενος που τους έβλεπα. Η γυναίκα κοίταξε το κακόμοιρο πόδι μου και μετά, αργά και σταθερά, εξέτασε όλο μου το σώμα. Τότε είδα τον άνδρα με ένα κουβά και ένα μπώλ στα χέρια του. Τι θα συνέβαινε άραγε; Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήταν φαγητό και νερό! Μου έφεραν άχυρο, συμπιεσμένη τροφή και πολλά μήλα και καρρότα – τα αγαπημένα μου.

Αφού έφαγα, μου έβαλαν ένα όμορφο καινούριο κολλάρο στο λαιμό και το απαίσιο σχοινί, αφαιρέθηκε απο το πόδι μου. Ένιωθα ήδη καλύτερα. Τότε με οδήγησαν σιγά σιγά σε ένα χωράφι εκεί κοντά και με έδεσαν σε ένα δέντρο. Αργότερα ο άνδρας και η γυναίκα είχαν φύγει, όμως με τέτοια καλή συμπεριφορά που μου έδειξαν, ήξερα πως θα επέστρεφαν. Ναι είχα δίκαιο, την επόμενη μέρα επέστρεψαν με περισσότερο φαγητό, φρέσκο νερό και με πολλές αγκαλιές, κάτι το οποίο λάτρεψα. Όμως αλίμονο, έφυγαν ξανά. Αναρωτήθηκα εάν ήταν αυτή η μοίρα μου στη ζωή!

Η Τρίτη έφτασε κρύα αλλά στεγνή, έτσι και ο άνδρας με την γυναίκα, όμως αυτή την φορά έφτασαν με ένα φορτηγό και ένα μπλέ μεγάλο αμαξίδιο – τι επρόκειτο να συμβεί; Η γυναίκα με ξέδεσε και με οδήγησε αργά προς το μεγάλο μπλέ αμαξίδιο στο οποίο έπρεπε να μπώ μέσα. Ήταν ζεστά και στεγνά εκεί μέσα και ένιωθα ασφαλής. Τότε αρχίσαμε να κινούμαστε, στην αρχή δεν έβρισκα την ισσοροπία μου, όμως σύντομα είχα συνηθίσει.

Σταματήσαμε στο χωριό Αυδήμου για να δούμε κάποιον κύριο ονόματι Γιάννη, ο οποίος είναι ο χειρούργος κτηνίατρος του Καταφυγίου Γαϊδουριών. Έπλυνε το τραυματισμένο μου πόδι και του έβαλε έναν επίδεσμο. Έπρεπε επίσης να μου κάνει κάποιες ενέσεις. Ήταν πολύ επώδυνο όμως φάνηκα πολύ γενναίος και επειδή εκεί δίπλα μου βρισκόταν και η γυναίκα που με βρήκε, ένιωθα ασφαλής. Αργότερα, έπρεπε να επιστρέψω στο μπλέ αμαξίδιο για να συνεχίσουμε το μακρύ ταξίδι, όμως τελικά φτάσαμε στο Βουνί. Με έβγαλαν απο το αμαξίδιο, και τότε, Θεέ μου, αντίκρυσα πολλά γαϊδούρια και πολλούς ανθρώπους να με περιμένουν κάνοντας μια θερμή υποδοχή για ΜΕΝΑ! Ένιωσα σαν στάρ του σινεμά! Περπάτησα λίγο και με τοποθέτησαν σε ένα ωραίο ζεστό στάβλο όπου και με υποδέχτηκαν κάποιοι επισκέπτες.

Αν και το πόδι μου ακόμη πονάει, ωστόσο, γίνεται καλύτερα μέρα με την μέρα. Καθημερινά μου αλλάζουν τους επιδέσμους, λαμβάνω 2 γέυματα την ημέρα, φρέσκο νερό και πολλές αγκαλιές και χάδια απο το προσωπικό που με φροντίζει. Όταν θα γίνω καλύτερα, θα ενταχθώ μαζί με τα άλλα γαϊδούρια στους άλλους στάβλους.

Τι ζωή - είμαι τόσο χαρούμενος!!

Το Καταφύγιο Γαϊδουριών στη Κύπρο, διασώζει πολλά γαϊδούρια σαν την περίπτωση του Τζώρτζη. Αυτό μπορεί να γίνει εφικτό με την δική σας βοήθεια, ώστε να διασώζουμε γαϊδουράκια σαν και τον Τζώρτζη, για αυτό, σας παρακαλούμε να πατήσετε το κουμπί δωρεάς στην ιστοσελίδα μας και να στηρίξετε τον Τζώρτζη και τους φίλους του.