Εδώ στην Κύπρο αντιμετωπίζαμε μια ήπια αρχή για τον χειμώνα, όμως μια συννεφιασμένη μέρα λάβαμε ένα τηλεφώνημα απο έναν ηλικιωμένο αγρότη ο οποίος ζεί στο χωριό Μαλιά, της επαρχίας Λεμεσού. Είχε ένα θηλυκό γαϊδούρι το οποίο δεν του χρησίμευε πλέον για εργασία και δεν μπορούσε να του παρέχει τροφή κατα την διάρκεια του χειμώνα. Έτσι, η μόνη λύση που μπορούσε να σκεφτεί ήταν να την σκοτώσει. Μιλούσε για το πρόβλημα του στο καφενείο του χωριού του με την ελπίδα πως κάποιος απο τους συγχωριανούς του να έπαιρνε το γαϊδούρι υπό την φροντίδα του. Ευτυχώς, τον άκουσε ο κοινοτάρχης του χωριού ο οποίος μίλησε στον αγρότη για το Καταφύγιο Γαϊδουριών στο χωριό Βουνί. Την επόμενη μέρα, ο αγρότης τηλεφώνησε στο Καταφύγιο και μας ρώτησε αν θα μπορούσαμε να πάρουμε κοντά μας το γαϊδουράκι του. Ο διευθυντής της φάρμας συμφώνησε και ζητήθηκε να το παραλάβουμε την επόμενη μέρα.

Ήταν για να συμβεί – νωρίς το πρωϊ, όταν είδα τις πρώτες βαρετές βροχές του χειμώνα, ξεκίνησα μαζί με τον οδηγό μας τον Πέτρο για το χωριό Μαλιά, μισή ώρα ταξίδι απο το Βουνί. Οι δρόμοι ήταν εξαιρετικά ολισθηροί και δυσκολευόμασταν να κρατήσουμε το αμαξίδιο μεταφοράς στην συστροφή του δρόμου. Φτάσαμε στην πλατεία του χωριού Μαλιά όπου και θα συναντούσαμε τον αγρότη με το γαϊδούρι του. Περιμέναμε και περιμέναμε χωρίς κανένα σημάδι του αγρότη ή του γαϊδουριού. Ο αέρας φυσούσε πολύ δυνατά και η βροχή μας μαστίγωνε. Ήμασταν βρεγμένοι και κρυώναμε πολύ. Καθώς μιλούσαμε στο τηλέφωνο με το γραφείο μας περιμένωντας για οδηγίες, ένας άνδρας μας πλησίασε και μας είπε πως ο αγρότης δεν είχε πλέον το γαϊδουράκι. Φοβούμενοι για τα χειρότερα, πως δηλαδή ο αγρότης είχε σκοτώσει το γαϊδουράκι, και καθώς ξεκινήσαμε να εγκαταλείπουμε την πλατεία, τότε ξαφνικά είδαμε απο απόσταση έναν άνδρα με ένα πολύ λερωμένο και καταβρεγμένο γαϊδούρι να έρχονται προς το μέρος μας. Αναρωτηθήκαμε εάν ήταν το γαϊδούρι που περιμέναμε και ναί, όντως, ήταν η Σιερού!

Σταματήσαμε και ανοίξαμε την πόρτα του αμαξιδίου μεταφοράς. Το κακόμοιρο γαϊδουράκι μπήκε μέσα περπατώντας αργά. Ήταν πολύ βρεγμένη και κρύωνε πολύ, έτσι της έκανα μια γρήγορη εξέταση για να σιγουρευτώ πως θα ήταν σε καλή κατάσταση να ταξιδέψει. Ακολούθως την βάλαμε να τριφτεί κάτω στο δάπεδο απο άχυρο για να ζεσταθεί. Ο ιδιοκτήτης της, υπέγραψε τα απαιτούμενα έγγραφα και μας είπε πόσο ευγνώμων ένιωθε που την παίρναμε κοντά μας.

Ξεκινήσαμε για το ταξίδι του γυρισμού. Ο καιρός είχε χειροτερέψει, καθώς επικρατούσε πολλή ομίχλη. Προχωρούσαμε πολύ αργά. Το γαϊδούρι ήταν πολύ νευρικό και ατίθασο μέσα στο αμαξίδιο και έτσι αναγκαστήκαμε να κάνουμε αρκετές στάσεις για να διαβεβαιωθούμε πως ένιωθε καλά. Το μισής ώρας ταξίδι, διήρκησε για μία ώρα και ένα τέταρτο, όμως φτάσαμε πίσω στο Καταφύγιο ασφαλής.

Κατα την διάρκεια της απουσίας μας, οι φροντιστές είχαν ήδη ετοιμάσει ένα στάβλο στην μονάδα απομόνωσης και τον είχαν στρώσει με φρέσκο άχυρο. Η Σιερού τοποθετήθηκε στον στάβλο και μπορούσαμε να διακρίνουμε την χαρά στα μάτια της αφού πλέον ήταν κάπου ζεστά. Μετά απο μερικές ώρες ,της παρασχέθηκε ένα ελαφρύ γέυμα και εγκαταστάθηκε εκεί για το βράδυ.
Η Σιερού είναι ένα πολύ ευγενικό, στοργικό γαϊδουράκι που λατρέυει να παίζει και να χαϊδέυεται απο το προσωπικό μας. Θα λάβει ιατρικές εξετάσεις και αναλύσεις, οι οποίες όταν ολοκληρωθούν, θα μπορεί πλέον να ενταχθεί στο πεδίο των ΄΄συνταξιούχων΄΄, όπου και είμαι σίγουρη, θα κάνει πολλούς νέους φίλους!

Gill Powell
Υπέυθυνη Ευημερίας