Λάβαμε ένα τηλεφώνημα από ένα Βρετανό ο οποίος ζεί σε ένα γειτονικό χωριό, σχετικά με κάποιο γαϊδούρι το οποίο εμφανίστηκε στη πόρτα του. Αφού μας τηλεφώνησε, επικοινωνήσαμε με αρκετούς κοινοτάρχες και την τοπική αστυνομία για να δούμε σε ποιόν ανήκε. Αφού δεν φανήκαμε τυχεροί, παραλάβαμε το γαϊδούρι, ευχαριστήσαμε τον κύριο που το φρόντιζε μέχρι να το πάρουμε και το φέραμε στο Καταφύγιο. Υπέρβαρο και με μεγάλα νύχια, ο Στερακό (πήρε το όνομα του από το χωριό που το βρήκαμε) δέχτηκε ένα γερό κτηνιατρικό έλεγχο και περιποιηθήκαμε τις οπλές του. Κατά ειρωνικό τρόπο, μία βδομάδα αργότερα, ένας ηλικιωμένος άντρας, ήρθε στο γραφείο μας και μας είπε ότι κρατούσαμε το γαϊδούρι του. Δυστυχώς για τον Στερακό αλλά ευτυχώς για τον ιδιοκτήτη, το γαϊδούρι είχε μία μικρή κήλη στο αριστερό του πλευρό κι έτσι επιβεβαιώθηκε γρήγορα ότι το γαϊδουράκι όντως ανήκε σε αυτόν. Του εξηγήσαμε πως βρήκαμε το γαϊδούρι και του ζητήσαμε να το φροντίζει καλύτερα και ότι θα θέλαμε να βοηθήσουμε με το να επισκεπτόμαστε το γαϊδούρι που και πού για να διασφαλίσουμε ότι ο Στερακό θα είχε τα νύχια του να περιποιούνται τακτικά. Ο ιδιοκτήτης ήταν πολύ ευγνώμων για αυτό και για το ότι πήρε πίσω το γαϊδούρι του. Επίσης του άρεσε το ότι θα πηγαίναμε τακτικά να το ελέγχουμε και να διασφαλίσουμε την υγεία του. Τα δόντια και τα νύχια του Στερακό, τώρα είναι μια χαρά και ο κτηνίατρος μας, είπε πως η μικρή του κήλη δεν θα του προκαλέσει κανένα πρόβλημα